MISSIE & ONDERZOEKSAGENDA

MISSIE

Het Netherlands Institute for Conservation+Art+Science+ (NICAS) brengt onderzoekers uit de disciplines conservering, kunstgeschiedenis, natuurwetenschappen en informatica samen. We willen de verbindingen tussen deze disciplines ontwikkelen in de vorm van een samenhangend onderzoeksprogramma, met een focus op de materiële biografieën van erfgoedobjecten: de oorsprong en levensloop van deze objecten door de tijd heen. Het uiteindelijke doel is een completer begrip, een verrijkte presentatie en optimale conservering van cultureel erfgoed.

ONDERZOEKSAGENDA

De NICAS-onderzoeksagenda volgt de biografie van het object vanaf het moment van conceptie en vervaardiging, gedurende zijn bestaan ​​tot in de geprojecteerde toekomst. De agenda omvat alle vijf thema’s en verbindt ze met elkaar.

► De Kunst van het Maken – De integratie van verschillende disciplines voor de studie van cultureel erfgoed biedt de potentie om nieuwe inzichten te verschaffen in de productie ervan, waardoor we artistieke en ambachtelijke materialen, technieken en kennis beter begrijpen en in hun context kunnen plaatsen. De focus ligt op de interactie tussen artistieke ideeën en processen, technische innovaties en stilistische ontwikkelingen. Dit inzicht is ook nodig om een ​​referentiepunt te creëren voor het meten en beoordelen van veranderingen.

► Meting van Verandering – Een waar begrip van cultureel erfgoed vereist dat we de veranderingsprocessen begrijpen. Door bestaande technologieën aan te passen en nieuwe te ontwikkelen, in combinatie met de studie van historische bronnen, kunnen we gedetailleerdere kennis over deze processen verkrijgen. De nadruk ligt op de reconstructie van veranderingen uit het verleden, realtime monitoring – zowel van de omgevingsomstandigheden als van de behandeling – en predictive modelling voor toekomstige veranderingen.

► Waarneming van Verandering – Naast het meten van de omvang en het tempo van veranderingen in objecten, moeten we ook de verschillende manieren bestuderen waarop veranderingen worden waargenomen door belanghebbenden in het erfgoedveld. Wat definiëren zij als ‘verandering’, hoe beïnvloedt dit de functie en het visuele aspect van ons cultureel erfgoed, en hoe wordt die verandering waargenomen en gewaardeerd?

► Management van Verandering – Innovatieve conserveringsmethoden en -theorieën behandelen de effecten van veranderingen. Op welk punt en hoe grijpen we in? De nadruk ligt op een duurzamere vorm van conservering. Welke normen hanteren we, wat is de wetenschappelijke basis voor deze normen en hoe kunnen we deze normen flexibel en creatief toepassen? Welke materialen zijn geschikt voor conserveringsbehandelingen en wat zijn de langetermijneffecten ervan?

► Gegevens Verbinden – Om de geschiedenis van een object te reconstrueren en weloverwogen beslissingen te nemen over de behandeling ervan, moeten we verschillende typen gegevens met elkaar verbinden: analytische, historische, culturele en sociale gegevens. Nieuwe standaarden voor het verzamelen en opslaan van gegevens zijn nodig om het delen en vergelijken ervan te vergemakkelijken. Daarnaast moeten we netwerken van databases en digitale tools ontwikkelen voor toegang tot en analyse van deze gegevens, zodat we ambitieuzere vragen over onze collecties kunnen stellen en beantwoorden.

► Gegevens Presenteren – De snelle ontwikkeling van digitale technologieën en computerwetenschappen biedt mogelijkheden om de enorme hoeveelheden gegevens die we over objecten verzamelen op een innovatieve manier te gebruiken en te presenteren. Dit geldt voor onderzoekers, die op een gebruiksvriendelijkere manier toegang krijgen tot deze gegevens ter ondersteuning van hun interpretaties en interventies, maar ook voor het publiek, wiens beleving van cultureel erfgoed wordt verrijkt door het gebruik van deze technologieën.