GESCHIEDENIS

GESCHIEDENIS

Tot voor kort was de studie van kunstobjecten verdeeld tussen wetenschappers en restauratoren die zich bezighielden met de maakprocessen en materialiteit, en (kunst)historici die zich richtten op de geschiedenis en betekenis van de objecten. De integratie van deze twee benaderingen heeft de afgelopen twintig jaar een nieuw, collaboratief onderzoeksveld doen ontstaan ​​dat de verbinding tussen materialiteit en betekenis onderzoekt. Nederland speelt op internationaal vlak een leidende rol in dit type onderzoek, waarin de wetenschappen, kunstgeschiedenis en restauratie worden geïntegreerd.

De basis voor deze ontwikkeling werd gelegd in de jaren negentig, toen de Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek (NWO) de prioriteitsprojecten MolArt en DeMayerne lanceerde. In deze programma’s werkten musea en academische partners met een wetenschappelijke basis samen op het gebied van restauratiewetenschap. In het nieuwe millennium zette de NWO deze inspanningen voort in het programma Science4Arts, een interdisciplinair financieringsprogramma waarin technisch en wetenschappelijk onderzoek wordt toegepast op de restauratie van kunst. Speciaal voor dit programma werkte de NWO samen met het SciArt-programma van de National Science Foundation in de Verenigde Staten, dat dezelfde algemene doelstellingen nastreefde.

Om deze succesvolle initiatieven een meer permanente institutionele basis te geven, werd in 2015 het Netherlands Institute for Conservation+Art+Science+ (NICAS) opgericht. Het was een initiatief van de afdeling Natuurwetenschappen van de Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek (NWO) met het Rijksmuseum (RM), de Rijksdienst voor Cultureel Erfgoed (RCE), de Faculteiten Geesteswetenschappen en Natuurwetenschappen van de Universiteit van Amsterdam (UvA) en de Technische Universiteit Delft (TU Delft) als leidende partners.

De deelname van musea, universiteiten en erfgoedinstellingen zorgt ervoor dat de kennisproducenten en de belanghebbenden die het meest van deze kennis profiteren intensief kunnen samenwerken. Dit geldt zowel voor het formuleren van uitdagingen en onderzoeksvragen als voor de verspreiding en toepassing van onderzoeksresultaten.

Binnen NICAS werken musea, academische en erfgoedinstellingen samen met partners uit de forensische wetenschap, het bedrijfsleven en grote onderzoeksfaciliteiten. Het hoofddoel is het verdiepen van multidisciplinaire en multisectorale samenwerking en het opstellen van een innovatieve strategische onderzoeksagenda voor het veld van geïntegreerd cultureel erfgoedonderzoek.